QUEER WOMEN AT HOME: SPATIAL ORIENTATIONS IN THE PRICE OF SALT AND CAROL

Özet

ÖZ

Bu makale, kuir kadınların nesnelere, güzergahlara ve başkalarına yönelimlerinin ev, araba, restoran, mağaza ve otel odası gibi farklı iç mekanları birer güvenli sığınağa, diğer bir deyişle eve, dönüştürdüğünü inceler. Edebi ve sinematik mekanları, iç mekan deneyiminin duygusal ve bedensel boyutları için birincil kanıt olarak kullanır. Sara Ahmed’in kuir fenomenolojisine ve yönelim kavramına dayanarak, evin etrafı çevrili bir ikamet alanı değil, kuir kadınların iç mekanların anlamını yeniden kurmasıyla beliren bir deneyim olduğunu tartışır. Bir mektup açacağından haritaya kadar nesneler, kuir yakınlığı sürdüren ya da heteronormatif gözetimin kanallarına dönüşen etkin yönelim noktaları olarak işlev görür. Bu dönüşüm süreçleri müdahaleye her zaman açıktır. Gözetim, mekansal müdahale ve meşruiyet talepleri gibi heteronormatif düzleştirme aygıtları kuir çizgileri keserek aynı iç mekânı, güvenli bir alandan ifşa ve baskı alanına dönüştürebilir; yeniden yönelim ise güvenli sığınak olasılığını açar. Bu dinamikler, Patricia Highsmith’in The Price of Salt (1952) romanı ve Todd Haynes’in Carol (2015) film uyarlaması üzerinden yapılandırılmış bir yakın okuma ve medya analiziyle ele alınır. Analiz, düzleştirme aygıtlarının her iki eserde de heteroseksüel otorite aracılığıyla işletildiğini göstererek, kuir kadınların iç mekanları deneyimleme biçimini belirleyen heteronormatif bir mekansal yönetim boyutuna işaret eder.