A Coastal Space of The Republican Modernization: The Florya Gazinosu (Casino)

Özet

Bu çalışma, 1938 yılında İstanbul’un Florya kıyısında inşa edilen Florya Gazinosu’nu mimari, sosyo-kültürel ve politik boyutlarıyla ele almaktadır. Rüknettin Güney tarafından tasarlanan bu yapı, yalnızca bir eğlence mekânı değil; aynı zamanda erken Cumhuriyet döneminin modernleşme ideali, kıyı mekânlarına yönelik kamusal yaklaşımı ve yazlık yaşam tarzını temsil eden özgün bir mimari örnektir. Florya’nın kent içi bir sayfiye bölgesi olarak seçilmesi hem dönemin planlama vizyonunu hem de kıyıların halkla buluşturulması yönündeki politikaları yansıtır. Çalışma, tarihsel bağlam analizi, mimari çözümleme ve kolektif bellek tartışmalarını bir araya getiren niteliksel bir yöntemle ilerlemektedir. Bu bağlamda, arşiv taramaları, görsel malzeme incelemeleri ve kavramsal çözümlemeler birlikte değerlendirilmiştir. Makale, Florya Gazinosu’nun mekânsal organizasyonunu, doğayla kurduğu ilişkiyi ve kıyıya açılan plan şemasını mimari bir perspektiften analiz ederken, yapının kolektif bellekteki yerine de odaklanır. Atatürk’ün 1935’te Seyfi Arkan tarafından tasarlanan Deniz Köşkü ile bu bölgeye kazandırdığı simgesel değer, Gazino yapısının halk için modern bir yapı olarak şekillenmesine de zemin hazırlamıştır. Yapının zaman içindeki işlevsel dönüşümü, kamusal niteliğini nasıl yitirdiği ve günümüzdeki belirsiz konumu tartışmaya açılır. Bu çerçevede çalışma, Florya Gazinosu’nu bir döneme ait mimari temsilin ötesinde, kamusallık, hafıza ve kıyı politikaları üzerinden yeniden okumayı amaçlamaktadır.